Həyat bəzən elə maraqlı dönüşlər edir ki, sən heç gözləmirsən. Mənim bu hekayəm də məhz belə bir gözlənilməz anda başladı. İşdən çıxmışdım, vaxt təxminən axşam saat yeddidi, bayırda hava lap qaralmışdı, payızın o çiskinli, yarpaqların hər yeri bürüdüyü gözəl bir axşam idi. Tək yaşayıram, bir otaqlı kirayədə, Bakının mərkəzində olmayan, amma nisbətən sakit bir yerində. O gün işdə çox yorulmuşdum – mən ofisiant işləyirəm, kiçik bir kafedə, gün boyu ayaq üstə olursan, insanlarla danışırsan, gülümsəyirsən, amma için için əriyirsən. Yemək istəmirdim, televizora baxmaq da həvəstim yox idi. Sadəcə oturub qəhvə içmək, heç nə düşünməmək, bəlkə də bir az oynamaq istəyirdim.
Bəli, oynamaq. Mən əvvəllər ara-sıra slot oyunlarına baxırdım, amma heç vaxt ciddi yanaşmamışdım. Əslində bir dostum var, Rüfət, o da hərdən oynayır, mənə də məsləhət görmüşdü bir saytı. Amma mən həmişə tərəddüd edirdim. Axı bu pulla bağlıdır, qazanmaq da var, uduzmaq da. Həmin axşam isə elə bir hal vardı ki, sanki içimdə bir səs dedi: “Ay qız, nə var nə yox, sına bax, bəlkə üzün gülər”. O qədər heç nə etmirdim ki, hətta telefonumu götürüb sosial şəbəkələri fırlatmaqdan bezmişdim. Və birdən yadıma Rüfətin dediyi sayt düşdü. Əvvəlcə bir az araşdırdım, çünki mən elə adam deyiləm ki, birinci gördüyü şeyə inansın. Yoxladım, oxudum, sual verdim forumlarda: is mostbet legit https://elevation-cc.com/ – bunu çox yerdə görmüşdüm, insanlar yazırdılar ki, bəli, işləyir, çıxariş edirlər, problem yoxdu. Təbii ki, mənə təkcə bu kifayət deyildi, özüm də hiss edirdim ki, sayt peşəkardı, çoxdandı bazarda. Amma yenə də ehtiyatlı idim.
Qeydiyyatdan keçdim. Hər şey çox sadə idi – ad, soyad, mail, telefon. Doğrusu, bir az da qorxdum, çünki öz əsl adımı, soyadımı yazırdım, kart məlumatlarımı verirdim. Amma o vaxta qədər də onlayn alış-veriş edirdim, yəni kartımı hardasa istifadə etməyə öyrəşmişdim. Depozit qoydum – cəmi 30 manat. Düşündüm ki, bu qədər itirsəm, ayıb olmaz, nə gedib nə gəlib. Amma içimdə o həyəcan, o titrək hiss – danışmaqla ifadə olunmur. Bilirsiniz, elə bir an gəlir ki, sanki bir şey baş vermək üzrədir, siz isə hələ də başlanğıcdayısınız. İlk oynadığım oyun bəsit bir meyvə slotu idi. Albalar, limonlar, qarpızlar. Heç bir xüsusi effekt, heç bir şou. Sadəcə təkər fırlanır və sən baxırsan. Amma o sadəlikdə bir gözəllik var idi.
İlk on dəqiqə ərzində udmadım, amma uduzmadım da. O 30 manat qırx manata çatdı, sonra yenə otuza düşdü. Yəni bir növ yerimdə sayırdım. Bu məni bezdirdi, fikirləşdim görəsən hamı necə böyük uduşlar edir? Axı oxuyursan hekayələri – minlərlə manat, avtomobil, ev. Mən heç 100 manat görməmişdim. Amma sonra fikirləşdim ki, bəlkə də mən səhv oynayıram, çünki tələsirəm. Durub yenə bir stəkan qaynar su götürdüm, içinə bir tikə limon sıxdım, qəhvə qoydum. Özümə dedim: “Sakit ol, bu bir oyundu, əyləncədi, itirsən də heç nə olmaz”. O an birdən ekranda bir yazı çıxdı – məncə sərbəst fırlanmalar, yəni free spins. Və başladı. Ürəyim ağzımda, nəfəsim kəsilmiş şəkildə baxıram. Təkər fırlanır, bir xətt düşür, ikinci xətt, üçüncü. Kiçik uduşlar gəlməyə başladı, əvvəlcə beş manat, sonra on, sonra iyirmi. Həyəcan getdikcə artırdı. Və gözlərimin qarşısında balans 30-dan 128 manata yüksəldi. Düşünün, mənim üçün bu, nə demək idi. Mən ofisiantam, bir günlük işim 40 manatdır üstəgəl bahşiş. 128 manat – bu üç günlük əmək haqqım deməkdi.
Nə hiss keçirirdim? Dürüst deyim, ağlamaq istəyirdim. Gülmək də istəyirdim. Oturduğum yerdə sıçrayıb bağıra bilərdim, amma gecə idi, qonşular yuxudaydı. Əllərim titrəyirdi. Həmin an yadıma gəldi ki, is mostbet legit – bu suala cavab tapdım, çünki artıq balansımda real pul var idi, və mən onu çıxara bilərdim. Dərhal çıxartma səhifəsinə keçdim. Məbləği daxil etdim – 120 manat, qoy 8 manat oyunda qalsın, bəlkə bir daha oynayaram. Proses başladı. Düzü, o vaxta qədər çox eşitmişdim ki, bəzi saytlar çıxartmada problem yaradır, amma burda hər şey aydın idi. Sadəcə kartımı təsdiq etdim, gözlədim.
Elə bil o gecə yuxum qaçdı. Yata bilmirdim, fikirləşirdim bu pulla nə edəcəm. 120 manat çox böyük pul deyil, bilirəm, bəziləri üçün bu sadəcə cib xərciyidi. Amma mənim üçün bu, bir azadlıq idi. Bir az nəfəs almaq idi. Məsələn, çoxdan istədiyim o taytlara baxa bilərdim. Ya da özümə bir gözəl çəkmə ala bilərdim. Ya da sadəcə kənara qoyub pis gün üçün saxlayardım. Hər halda, sevincim o qədər böyük idi ki, o gecə yuxuma belə gəldi. Yuxuda gördüm ki, böyük bir kafedə oturmuşam, ətrafda rəngarəng işıqlar, mən isə gülürəm.
Ertəsi gün işə getdim, və yuxum əskik olsa da, enerjim yerində idi. Hətta müştərilərdən biri mənə dedi ki, “ay qız, bu gün səndə bir işıq var”. Mən sadəcə gülümsədim, içimdən dedim “bilməzlər ki, dünən gecə nələr oldu”. Pul ertəsi gün axşam saatlarında kartıma gəldi. O an belə bir rahatlıq hiss etdim ki, sanki bütün həftənin yükü çiyinlərimdən düşdü. Təbii ki, həmin axşam yenə oynamaq istədim – o həyəcan yenidən məni çağırırdı. Amma özümə hakim oldum. Düşündüm ki, bu dəfə şansım gətirib, amma hər dəfə belə olmayacaq. Axmaq olmaq istəmirdim.
Yenə də iki gün sonra qalan 8 manatı oynamağa qərar verdim. Amma bu dəfə fərqli yanaşdım – oxudum, araşdırdım, hansı oyunların daha çox gedişi var. Hətta bir dostum mənə dedi ki, “sən niyə eyni oyunu oynayırsan, dəyiş bəzən”. Və mən də dəyişdim. Oynadım, oynadım, balans 8-dən 15-ə çıxdı, sonra 5-ə düşdü. Gülməli oldu, amma əsəbiləşmədim, çünki artıq əsas qazanc əlimdə idi. Buna görə də ürəyim rahat idi.
O hekayədən iki ay keçir. Həmin 120 manatı necə xərclədiyimi soruşsanız – 70 manatı kənara qoydum, bir hissəsini anama göndərdim (kənddə yaşayır, təqaüdü azdır), qalanı ilə özümə bir çanta və gözəl bir parfüm aldım. Və bilirsiniz nə oldu? Həmin çantanı geyinib kafeyə işə gedəndə özümü daha inamlı hiss edirəm. Sanki o çanta sadəcə bir əşya deyil, mənə xatırladır ki, bəzən şans da sənin tərəfində ola bilər. Bəli, bir daha oynayıram, ayda iki-üç dəfə, ama öz həddimi bilirəm – maksimum 20 manat, udsam da sevinirəm, uduzsam da. Çünki mən artıq başa düşdüm ki, bu oyunların əsas mənası pul qazanmaq deyil, bu hissdir – gözləmə, ümid, həyəcan, və bəzən sevinc.
Ən çox bəyəndiyim şey isə o idi ki, heç vaxt özümü günahkar hiss etmədim. Çünki mən nə borc almışdım, nə son pulumu oynamışdım, nə də kiməsə zərər vermişdim. Sadəcə təsadüfən, boş bir axşamda, qəhvə ilə birlikdə kiçik bir macəra yaşadım. Və həmin macəradan yalnız xoş xatirələr qaldı. Mənə elə gəlir ki, hər şeyin açarı ölçüdür. Necə ki, bir tikə tort yeyəndə həzz alırsan, amma bütün tortu yesən xəstələnirsən, burada da eynidir. İndi hərdən o sayta girəndə gülürəm, yadıma düşür o gecə titrəyən əllərim, o 128 manat, o sevinc. Sanki bir şey qazanmamışam, amma ruhuma yaxşı gələn bir şey yaşamışam.
Bəzən arvadbazlıq edib dostlarıma danışıram bu hekayəni, onlar da gülür, deyirlər “sən şanslısan”. Mən də deyirəm bəli, amma şans da ağıllı oynamağı sevir. Belə bir şeydi, nə deyim. Həyat davam edir, işdə yenə ayaq üstəyəm, yenə qəhvələr daşıyıram, yenə gülümsəyirəm müştərilərə. Amma içimdə o hiss var ki, hardasa, kiberməkanın bir qarış köşəsində, mənim adıma yazılmış bir balansda, bəlkə yenə bir şans məni gözləyir. Və bu fikir, doğrusu, günümü daha rəngarəng edir. Xoşbəxtlik budur, elə deyilmi? Kiçik sevinclər, təsadüfi uduşlar, və axşamüstü bir fincan isti qəhvə.
