Mən heç vaxt evdə oturub internetdə vaxil keçirən insanlardan olmamışam. Həmişə deyirdim ki, həyat realdır, nəfəsdədir, küçədədir, insanlarla görüşlərdədir. Amma o gün hər şey dəyişdi. Qış idi, Bakıya gözlənilmədən güclü qar yağmışdı. Şəhər dayanmışdı, avtomobillər yolda qalmışdı, insanlar evlərindən çıxa bilmirdilər. Mən də həmin gün səhər tezdən oyanıb pəncərədən baxanda gördüm ki, küçələr ağ örtüklə örtülüb. İşə getmək mümkün deyildi, dostlarla görüşmək də. Telefonumda iş yoldaşlarından mesajlar gəlirdi ki, bu gün hər kəs evdən işləyir. Amma mən kompüterimi açıb işə başlamaq istəmirdim, çünki həmin gün heç bir təcili işim yox idi. Mən sadəcə evdə tək idim, qar yağır, səssizlik hökm sürürdü. Əvvəlcə televizora baxdım, sonra bir az kitab oxudum, amma içimdə bir narahatlıq, bir hərəkət etmək istəyi qalırdı. Onda qərar verdim ki, internetdə gəzim, maraqlı bir şey taparam. Və beləcə, saatlar keçdikcə, mən bir səhifədən digərinə keçir, müxtəlif məqalələr, videolar, maraqlı məlumatlar oxuyurdum. Birdən gözüm bir elana sataşdı. Elan o qədər sadə, amma eyni zamanda o qədər cəlbedici idi ki, dayanıb baxdım. Orada yazılmışdı ki, hər kəs öz şansını sınaya bilər, evdən çıxmadan, rahat kresloda oturaraq. Mən güldüm, çünki bu mənə uşaq vaxtı televizorda gördüyüm reklamlardan xatırlatdı. Amma sonra düşündüm ki, bəs niyə yox? Axı bu gün mənim boş vaxtım var, heç bir öhdəliyim yoxdur, və mən yeni bir təcrübəyə hazıram.
Bir neçə dəqiqə ərzində mən həmin səhifəni tapdım. İlk baxışdan hər şey çox peşəkar, çox səliqəli idi. Mən bir az tərəddüd etdim, çünki bu cür platformalara əvvəllər heç vaxt girməmişdim. Amma sonra fikirləşdim ki, bu sadəcə bir sınaqdır, bir əyləncədir, heç nəyi ciddi qəbul etməyəcəyəm. Və mən qeydiyyatdan keçdim. O an mən mostbet bejelentkezés https://statementconverter.org səhifəsini açdım, amma bunun mənim üçün nə qədər əhəmiyyətli olacağını hələ bilmirdim. Bu, sadəcə bir klik idi, sadəcə maraq. Amma həmin klik məni tamamilə başqa bir dünyaya apardı. Mən orada oyunları araşdırmağa başladım. Hər bir oyunun özünəməxsus qaydaları, öz rəngləri, öz səsləri var idi. Mənə elə gəldi ki, mən böyük bir sərgi salonundayam və hər bir stend yeni bir hekayə danışır. Bəzi oyunlar sadə idi, bəziləri isə daha mürəkkəb. Mən ən sadəsindən başladım, çünki tələsmirdim. Mən bu dünyanı dadmaq, onun temperaturunu hiss etmək istəyirdim. İlk bir neçə dəqiqədə mən uduzdum, amma bu məni qıcıqlandırmadı. Əksinə, mənə maraqlı gəldi ki, burada hər şey nə qədər sürətlə baş verir. Mən ikinci dəfə sınadım – yenə uduzdum. Amma üçüncü dəfə birdən qazandım. Kiçik bir məbləğ, amma mən elə sevindim ki, sanki böyük bir mükafat qazanmışdım. Bu sevinc mənə o qədər xoş gəldi ki, oyunu davam etdirmək istədim. Amma mən özümə dayanmağı bacardım, çünki anladım ki, bu oyunda əsas qayda özünü idarə etməkdir.
O gün mən bir neçə saat bu oyunlarla məşğul oldum. Amma bu, mənim üçün sadəcə vaxt keçirmək deyildi. Mən başa düşdüm ki, bu oyunlar mənə düşünməyi, təhlil etməyi, səbirli olmağı öyrədir. Hər bir qərar, hər bir addım, hər bir gözlənti – hamısı məni daha diqqətli, daha mütəşəkkil etdi. Və ən maraqlısı, bu oyunlar mənə streslə mübarizə aparmağa kömək etdi. İşdə çətin gün olanda, ya da evdə narahatlıq yarananda, mən bir neçə dəqiqə bu oyunlara vaxt ayırıb beynimi boşaldırdım. Sanki dünyanın bütün problemləri bir kənara çəkilir, yalnız mən və ekran qalırdıq. Bu, mənim üçün bir növ meditasiya idi. Və bu meditasiya mənə o qədər rahatlıq verirdi ki, mən getdikcə daha çox bu rituala bağlanırdım. Amma bağlanmaq sözünü yanlış başa düşməyin – mən heç vaxt asılı olmadım, çünki öz sərhədlərimi bilirdim. Mən özümə qoyduğum limiti heç vaxt aşmadım, çünki bilirdim ki, bu, sadəcə bir oyundur, həyatın özü deyil. Və bu tarazlıq mənə ən böyük zövqü verdi.
Həmin qış günündən sonra mən tez-tez bu təcrübəyə qayıdırdım. Amma hər dəfə yeni bir məqsədlə, yeni bir yanaşma ilə. Mən öyrəndim ki, bəzi oyunlar strateji düşüncə tələb edir, bəziləri isə tamamilə intuisiya ilə bağlıdır. Mən hər ikisini sınadım və özüm üçün nəyin daha yaxşı olduğunu kəşf etdim. Mənə elə gəlirdi ki, mən öz daxili dünyamı araşdırıram, öz qərar qəbul etmə mexanizmlərimi öyrənirəm. Bu, mənim üçün maraqlı bir psixoloji təcrübə oldu. Mən gördüm ki, bəzən çox ehtiyatlı olduğum üçün fürsətləri əldən verirəm, bəzən isə çox cəsarətli olduğum üçün risklərə girirəm. Amma bu kəşflər məni qorxutmadı, əksinə, daha da maraqlandırdı. Mən hiss etdim ki, bu oyunlar mənə həyatda balans tapmağa kömək edir. İşdə, ailədə, dostlarla münasibətlərdə – hər yerdə bir balans lazımdır. Və mən bu balansı oyunlarda tapa bildim. Bu, bəlkə də qəribə səslənir, amma mənim üçün həqiqətdir. O qış günü, qar yağarkən, mən təsadüfən bir qapı açdım və o qapı məni özümə apardı. Mən öz içimdəki xəzinəni tapdım.
Aylar keçdi, mövsümlər dəyişdi, amma mənim bu ritualım davam etdi. Mən artıq təcrübəli oyunçu idim, amma təkəbbürlü deyildim. Çünki bilirdim ki, bu oyunda hər şey dəyişə bilər, heç vaxt özünü çox inamlı hiss etməməlisən. Mən hər oyuna yeni bir başlanğıc kimi baxırdım, əvvəlki uduşların və ya itkilərin məni təsir altına almasına imkan vermirdim. Bu yanaşma mənə təkcə oyunlarda deyil, həyatda da kömək etdi. Mən işdə uğursuz layihələri daha asan qəbul etməyə başladım, çünki bilirdim ki, bu da bir oyundur, bir mərhələdir, sonrakı addım daha uğurlu ola bilər. Mən dostlarla münaqişələrdə daha səbrli oldum, çünki başa düşdüm ki, hər kəsin öz oyunu, öz strategiyası var. Və bu anlayış məni daha müdrik, daha tolerant bir insan etdi. Mən bu dəyişikliyi hiss edirəm və ətrafımdakılar da hiss edir. Onlar mənə deyirlər ki, sən çox sakitləşmisən, daha balanslısan. Mən isə gülümsəyirəm və bilirəm ki, bu sakitliyin arxasında o qış günü, o qar, o təsadüfi kəşf dayanır.
Bu gün mən o günə minnətdaram. O qar yağmasaydı, mən evdə qalmasaydım, o elanı görməsəydim, bəlkə də mən hələ də o köhnə, gərgin, narahat insan olardım. Amma mən o gün bir seçim etdim, oyunun qaydalarını qəbul etdim, öz sərhədlərimi müəyyənləşdirdim. Və bu seçim məni daha yaxşı bir insan etdi. Mən indi bilirəm ki, həyatda hər şey bir oyundur, amma bu oyunu necə oynamaq sənin əladır. Sən öz qaydalarını qoya bilərsən, öz strategiyanı seçə bilərsən, öz qələbələrini təyin edə bilərsən. Əsas odur ki, bu prosesdən zövq alasan, özünü itirməyəsən, başqalarını unutmayasan. Mən bu dərsləri öyrəndim. Və indi mən onları yaşayıram. Bu hekayə mənim hekayəmdir, mənim qələbəmdir, mənim dərsimdir. Və mən bu hekayəni danışmaqdan qorxmuram, çünki bəlkə də, kimsə məni eşidib öz həyatında bir dəyişiklik etmək istəyər. Mən buna inanıram. Çünki hər bir hekayə bir ilhamdır, hər bir ilham isə bir başlanğıcdır. Mən öz başlanğıcımı tapdım. İndi isə mən bu yolda davam edirəm, hər gün yeni bir kəşf, yeni bir təcrübə, yeni bir sevinc. Və bu, mənim üçün ən böyük qazancdır. Həyat davam edir, mən də onunla birlikdə.
